Reclame is absoluut mijn ding. Dat zie je al aan mijn kinderfoto's, waarop ik eruitzie alsof ze me net casten voor de verpakking van Kinder Chocolate. Ja, toch?

Maar serieus: Voordat ik überhaupt op het idee kwam om het eens in de reclamewereld te proberen, heb ik de meest uiteenlopende ervaringen verzameld, die misschien een beetje verklaren waarom ik vandaag zo goed en breed georiënteerd ben. En dat ik heel graag bijleer en me steeds weer in de allerlei onderwerpen hineinfinden. Naast zeer goede kennis van de Duitse taal een belangrijke voorwaarde voor de baan als tekstschrijver en conceptontwikkelaar. Sommigen noemen het ook wel nieuwsgierigheid.

Het Licht der Wereld zag ik in oktober 1964 in Oberhausen. Daarna doorliep ik de gebruikelijke schoolopleiding, die ik hier maar oversla, om te voorkomen dat u in slaap valt.

Mijn interesses waren altijd al veelzijdig, en zo oefende ik me in mijn jonge jaren onder andere als goochelaar, detective, wetenschapper en auteur, en later probeerde ik tijdlang stofzuigers en beleggingen te verkopen... ach ja. Vandaag de dag wijd ik mezelf naast mijn professionele werk aan de beeldende kunst.

Nee, niet als sporter – ook al heb ik het met tennis en tafeltennis geprobeerd. Dat was ook niet echt nodig, aangezien ik op het platteland (in Krudenburg aan de Nederrijn) opgroeide en praktisch de hele dag te voet of met de fiets onderweg was.

Mijn favoriete sport Dat was het lezen. Ik las alles wat ik in de schoolbibliotheek kon krijgen – van Asterix & Obelix, via De drie vraagtekens en Mark Brandis tot dikke boeken over de luchtvaart, de scheepvaart (en alle ongelukken) en het universum in het algemeen. Als ik me verveelde, moest ook mijn woordenboek als leesmateriaal dienen. Was niet het slechtste…

Op een gegeven moment werd mij van thuis uit verboden om meer dan 3 boeken tegelijk te lenen. Dat was nogal vervelend, want toen consumeerde ik ongeveer 3 „De Vijf“ delen per dag. Dus ik moest er elke dag naartoe. Wat in de weekenden nogal lastig was.

Ah, ik vergat te vermelden dat ik heel, heel lang (maanden? een jaar?) heb aan Huisarrest onderlagen. Waarom, dat ben ik vergeten, maar ik denk dat het te maken had met mijn Stiefmoeder, die haar slechte tegenhangers uit diverse sprookjes zeker te trots kon maken. Waarschijnlijk ook een reden waarom ik heb geleerd om door te zetten en Problemen oplossen, in plaats van er lang over te discussiëren. Kortom, ook een waardevolle ervaring.

De afzonderlijke etappes van mijn tot nu toe geleefde leven kunt u het beste bekijken onderaan in de tijdlijn aan. Dit bespaart tijd en zou u ook voldoende moeten informeren.